Mehmet Görmez’in 5 yıl evvel yaptığı açıklamalar bugünleri anlatıyor

Mehmet Görmez'in 5 yıl evvel yaptığı açıklamalar bugünleri anlatıyor 1

Dünya İslam Mezhepleri Yakınlaştırma Birliği tarafından 27-29 Aralık 2015 tarihlerinde İran’ın başşehri Tahran’da düzenlenen ve İslam ülkelerinden temsilcilerin katıldığı ‘29. Milletlerarası Vahdet Konferansı’nda konuşan Diyanet İşleri eski Lideri Prof. Dr. Mehmet Görmez, İslam dünyasında yaşanan mezhep çatışmalarına son verilmesi için davette bulunmuştu.  

 

 

Görmez’in bugünlere ışık tutan açıklamaları toplumsal medyada yine paylaşılmaya başlandı. İşte Görmez’in 5 yıl evvel yaptığı açıklamalar:

“HİÇBİRİ DAHA KIYMETLI DEĞİL”  

 

 

İslam coğrafyasında yaşanan sıkıntılara hiçbir müminin sessiz kalmaması gerektiğini belirten Lider Görmez, İslam ülkelerinin üst seviye temsilcilerine hitaben yaptığı konuşmada “Hiçbir strateji, Müslüman kanının dökülmesini önlemekten daha bedelli değildir. Hiçbir siyaset, Müslümanların modüllere ayrılarak birbirini katletmesini önlemekten daha kıymetli değildir” dedi.  

ÜMMETİN KALBİNE SAPLANAN HANÇER!   

İslam dünyasının ocağına ateşler düştüğünü, fitne ve tefrikanın bir hançer üzere ümmetin kalbine saplandığını söz eden Lider Görmez’in yaptığı konuşmadan birtakım satırbaşları şöyle;  

“Kendilerinden olmayan herkesi tekfir ederek ötekileştiren anlayış, İslam dünyasının kalbine bir hançer üzere saplanmış durumdadır…”  

Bu buluşmamız bir tefekkür ve tedebbür buluşmasıdır. Bugün Ümmetin ocağına ateşin düştüğü, ümmetin diyarında ateşin yükseldiği bir periyotta kardeşlik ahlak ve hukukumuzu konuşmak, “ümmet olma şuurumuzu” sorgulamak, vahdeti ve kardeşliği yine tesis etmek için bir ortaya gelmiş bulunuyoruz. Bölgemizde yaşananlara hiçbir mümin vicdan sessiz kalamaz ve kalmamalıdır. Fitne ve tefrika ateşinin İslam ümmetini her taraftan kuşattığı günümüzde işgal ve istibdatlardan sonra bugün her türlü şiddet ve cinayeti caiz gösteren, kendilerinden olmayan herkesi tekfir ederek ötekileştiren anlayış, İslam dünyasının kalbine bir hançer üzere saplanmış durumdadır” dedi.
 
“MÜSLÜMANIN ONURU MÜSLÜMANIN ELİYLE YOK EDİLİYOR”  

“Müslümanların izzet ve onuru tarihte hiç olmadığı kadar bugün şahsen birbirlerinin eliyle yok edilmektedir…”

Bugün İslam dini ve İslam alemi tarihin tahminen de en sıkıntı süreçlerinden birini yaşamaktadır. O denli ki bugün Irak’ta, Suriye’de, Libya’da, Yemen’de, Nijerya’da ve İslam coğrafyasının öteki köşelerinde çatışmaların, Allahüekber nidalarıyla intihar hücumlarının, suçsuz kız çocuklarını kaçırmaların, mescitleri bombalamaların, kutsal yerleri tahrip etmelerin sonunun nasıl olabileceğini kestirim edememekteyiz. Müslümanların kanı akmaya devam etmekte; Müslümanların izzet ve onuru tarihte hiç olmadığı kadar bugün şahsen birbirlerinin eliyle yok edilmektedir. Milyonlarca insan yerinden, yurdundan, konutundan barkından, hayatından olmaktadır. Yaşanan kaos ortamı bütün dünyada İslam ve Müslüman algısını tahrip etmektedir. Tüm dünyada Müslümanların başı hüzünle öne eğilmekte, İslam dininin temsilcileri endişe, dışlanma ve şiddet tehdidi altında hayat çabası vermektedir.  

DEAŞ İSLAMA ZIYAN VEREN BİR TERÖR ÖRGÜTÜ  

“Bugün iman, akıl ve hikmetten uzak terör şebekelerinin, Peygamberimizin mübarek ismini kelamda bayraklarına nakşederek İslam’a verdikleri ziyan, düşmanların verdiği ziyanı geçti…”  

Bugün İslamofobiyi oluşturmak isteyen sanayi, İslam dünyasındaki çatışmaları ve yaşanan görüntüleri gösterip Müslümanlar aleyhine acımasız bir propaganda yapmaktadır. Bu müşerref dini, dehşet dini olarak lanse etmekte, birbirinin canına, malına, ırzına kasteden Müslümanlar ortasındaki fitne ateşini körüklemektedir. Bugün bizler -Ey Alimler- tefekküre, derinden düşünmeye ve mütalaa etmeye muhtacız. Çünkü bugün maalesef İslam’ın bilgisiz müntesiplerinin, her türlü iman, akıl ve hikmetten uzak terör şebekelerinin, Sevgili Peygamberimizin mübarek ismini kelamda bayraklarına nakşederek din-i Mübin-i İslam’a verdiği ziyan, azılı düşmanların verdiği ziyanı fersah fersah geçmiş bulunmaktadır.  

“İSLAM TOPRAKLARINDAKİ ÇATIŞMANIN SEBEBİ MEZHEP FARKLILIĞI DEĞİL”  

“İslam topraklarını kan gölüne çeviren çatışmaların dinin aslından ya da mezhep farklılıklarından kaynaklandığı söylenemez…”  

Bu bir muhasebe buluşmasıdır. Yaşanan acıların, tefrikanın, adavetin sebeplerini yalnızca dış mihraklarda aramak en kolay yoldur. Cürmü yalnızca öbür mezhebin yaptıklarında bulmak kolaycılıktır. Tüm bu hadiseleri yalnızca İslam muhaliflerine, şer güçlere, emperyalistlere, Siyonistlere bağlamak bizi kurtaramaz. Çünkü problemlerin bir de iç dokumuzu, imani ve ahlaki dinamiklerimizi, yani bizi ilgilendiren boyutu vardır.  
Öteki taraftan İslam topraklarını kan gölüne çeviren çatışmaların dinin aslından ya da mezhep farklılıklarından kaynaklandığı da söylenemez. Bu vahşetin köklerini asr-ı saadette, Hz. Peygamber’in hadislerinde, Hz. Osman’ın katliyle başlayan fitne devrinin ardından yaşanan mezhep ihtilaflarında aramak beyhudedir. Çünkü bunlar, çağdaş vakitlerin işgal ve sömürgelerinden sonra istibdatların gölgesinde, yoksulluk, cehalet ve esaret altında büyüyen yaralı şuurların eseridir.  

Evet, bizler muhasebeye muhtacız. Çünkü kin, öfke, ihtiras ve intikam yüklü ölümcül kimlikler kendilerini mezhep imgesi altında legalleştirmeye çalışmaktadır ve biz bunlar olurken ne yapmaktaydık, neyi anlatamadık, nerede yanılgı yaptık kendimize sormak zorundayız.  

Vahdete muhtacız. Çünkü “vasat ümmet” olma özelliğimizi yitirdik, yeryüzünün bütün muhtaçlarından, mazlumlarından sorumlu olduğumuzu unuttuk. Bu yoldan sapmaları uygun görecek miyiz?  

Bizler bu dinin şiarını üstünde taşıyan ilim insanları olarak maalesef “hac menasikini ifa ederken karınca öldürmenin hükmünü” uzun uzun izah ettik lakin saf insanları katletmenin haramlığını ve “bir insanı haksız yere öldürmenin bütün insanlığı öldürmek olduğunu” haykırmayı ihmal ettik.
 
“BİRBİRİMİZİ SUÇLAMAKLA BÖLGEMİZDEKİ ATEŞİ SÖNDÜREMEYİZ”

Asırlardır süren ihtilafları daima gündemde tutarak huzura kavuşamayız. Etrafımızdaki ateş çemberi her geçen gün büyürken, birbirimizi suçlamakla, eksik ve kusur aramakla meşgul olduğumuz sürece onu söndüremeyiz. Gün gelip bu ateşin içinde birlikte kavrulmadan, ümmetin umudunun beraberimizde küle dönüşmesini beklemeden ateşi söndürmek için bugünden tezi yok harekete geçmeliyiz.  

“AKAN KANIN SÜNNİSİ ŞİİSİ OLMAZ, AKAN KAN KARDEŞ KANIDIR”  

Yetmedi mi bu kadar akan kan, yetmedi mi epey azap ve musibetler! Siyonizmin emperyalizmin kıskacında bu denli aşağılanma yetmedi mi? Çıkalım salonlarımızdan, çıkalım havzalarımızdan, çıkalım camilerimizden, tekkelerimizden, Hüseyniyelerimizden. Kalemlerimizi, zihinlerimizi, kalplerimizi, gönüllerimizi devreye sokalım. Sesimizi ve çığlıklarımızı yükseltelim. Ümmetin ocağı yanıyor, Ümmetin diyarında ateşler yükseliyor. Bu fitneyi söndürmemiz gerekiyor. Akan kan Müslüman kanı! Dökülen kan Müslüman kanı olduktan sonra Sünni olmuş Şii olmuş ne farkeder? Kanın Sünnisi Şiisi olur mu? Kardeş kanına göz yumulur mu? Hangi akıl, hangi kanıt, hangi münasebet bunu haklı gösterebilir?

Cinayet şebekeleri, Hz. Peygamberin ismini flamalarının üstüne yazarak tekfir beyannameleri yayınlarken bizler nerelerdeydik! Bunda bizim hiç mi kusurumuz yok? Ey Alimler! Bu kin ve nefret eken konuşmalara, bu ötekileştiren hezeyanlara karşı bizler ne yaptık?  

“Tarihte Endülüs ve Maveraünnehir medeniyetlerini kaybettik, artık de Şam, Bağdat ve Yemen medeniyetlerini kaybediyoruz…”  

Sekiz asırdır Batı’yı aydınlatan Endülüs İslam medeniyetini, Doğu’yu aydınlatan Maveraünnehir Medeniyetini, Afrika’yı imar eden İslam medeniyetlerini kaybettik. Artık Şam-ı Şerif’te, Selam yurdu Bağdat’ta, Hikmet beldesi Sana’daki medeniyetlerimizi kaybetmek üzereyiz, farkında mısınız? Bugün, bigane olamayacağımız tek bir hususumuz vardır. O da akan kanı durdurmak, Müslümanları birbirleriyle karşı karşıya getiren komplolara karşı durmak, içimizden ve dışımızdan beslenen her çeşitten dahili ve harici fitne uzantılarıyla savaşmak ve ümmeti halasa çıkarmaktır. Davete muhtacız. Çünkü rahmet ve merhamette buluşmadıkça, selam ve eman yurtlarını tarihte sahip oldukları huzura kavuşturamayız. Kendi konutumuzda, İslam coğrafyasında barışı sağlayamazsak, dünyada barış ve adaleti temin edemeyiz.  

“İSLAM AİDİYETİMİZ HER ŞEYİN ÜSTÜNDEDİR”  

“Mezhep mensubiyetini, İslam aidiyetinin üstünde görmek asla kabul edilemez…”
Bu bir uhuvvet buluşmasıdır. Mezhepler, İslam dininin anlaşılmasındaki farklı fikir ve kanaatleri temsil eden, vakitle oluşmuş beşeri mekteplerdir. Hepsinin emeli Allah’a varan istikameti belirlemektir. Her biri ana yola varan bir tali yol mesabesindedir, lakin varacakları yer birebirdir. Mezhebi dinle aynileştirmek ya da mezhep mensubiyetini, İslam aidiyetinin üstünde görmek asla kabul edilemez. Mezhebe dayalı ayrıştırma, ötekileştirme ve çatışma taassubun ve cehaletin yansımasıdır. Mezheplerin dinin önüne geçtiği hallerde en çok ziyan gören dinin şahsen kendisi olmuştur.  

“TEK ÜMMET OLALIM”  

Mezhebi farklılıklarımızı birer zenginlik saymalı ve vahdetimizi koruma etmeliyiz. “Şiilik Sünnilik olmasın demiyorum, Şii de olsun Sünni de olsun fakat hepsi bir ortada tek ümmet olsun” diyorum. Sünni ya da Şii olsun, oburunun mezhebini batıl olmakla itham eden ve kardeşini küfür ile suçlayan bir zihniyet asla iflah olamaz. Bugün Ehl-i Beyt yolu, güç ve siyaset yolunu değil, gönül ve merhamet yolunu temsil etmelidir. Ehl-i beyt bizi birbirimize bağlamalı, Resulullah’ın saygıdeğer ailesine hürmette kusur eden, onların hakkını ihlal eden hepimizi karşısında bulmalıdır.

Burada altını çizerek tekrar vurgulamak istiyorum: Şiiler ve Sünniler tek bir ümmettir. Evet, doğrudur, benim ülkemin çoğunluğu kendisini Sünni olarak tanımlamaktadır. Lakin bizim Sünniliğimiz orta yol ve itidalden hiçbir vakit ödün vermemiştir. Bizim Sünniliğimiz diğerlerine karşı hizipçiliği öngören bir Sünnilik değildir. Bizim sünniliğimiz ehl-i beyt muhabbetiyle yoğrulmuş bir Sünniliktir. Bugün yapılması gereken, tarihin sayfalarında yolumuzu kaybetmek, tarihi şahsiyetlerden intikam almak değil, tarihten aldığımız ders ve ibretle istikametimizi belirlemektir. Onlar gelip geçmiş bir ümmettir. Onların kazandıkları kendilerinedir, işledikleri aleyhinedir. Kıyamet gününde onların yaptıklarından hesaba çekilmeyiz, bilakis kendimize, dinimize ve ümmetimize yaptıklarımızdan hesaba çekileceğiz.  

“KİMSE KİMSEYİ KAFİR DUYURU EDEMEZ”  

“Hiç kimse bir oburunu, İslam’ı kendisinin anladığı üzere algılayıp yaşamadığından dolayı tekfir edemez…”

Akleden kalpler için Resul-u Ekremin sünneti de rahmettir, Ehl-i Beyt’i de… Akledenler için adalet uğruna can veren Hüseyin de, barışı hükümran kılmak için sulh imzalayan Hasan da rahmettir. Gerçekten Hz. Hasan Efendimiz şunu buyurmuştu: “Aklı olmayanın edebi yoktur, himmeti olmayanın mertliği yoktur, dini olmayanın hayası yoktur, aklın başı beşerlerle bir ortada yaşamaktır.” Unutmayalım ki; hiçbir kimse bir oburunu, İslam’ı kendisinin anladığı üzere algılayıp yaşamadığından dolayı tekfir edemez.  

“ALLAH’IN DİNİ İKİ SÖZ ÜZERİNE KURULMUŞTUR”  

Elbet ki, Allah’ın dini iki söz üzerine kurulmuştur. Kelime-i tevhid ve vahdet-i söz, yani Allah’ın tekliği ve ümmetin birliği. Biz batılı yahut doğulu ülkelerin ortamızda ayrılık çıkarmadığını söylemiyoruz. Çünkü onların bakanlarıyla, elçileriyle, uzmanlarıyla askeri görevlileriyle, güvenlik danışmanlarıyla ülkemizden ayrılmadıklarını görüyoruz. Onlar ülkelerimizdeki şiddet örgütlerini her türlü yasaklanmış savaş silahı ile donatmaktadırlar. Katillerin önderlerine kendileri için yasak gördükleri kimyasal silahlarla halklarını öldürmeye müsaade vermektedirler. Ölenler müstazaf olduğu sürece kendilerinden hesap sormamaktadırlar.  

“FİTNE TOHUMLARININ FİLİZLENMESİNE MÜSAADE VERMEYELİM”  

“Geliniz, topraklarımıza ekilen fitne tohumlarının daha fazla filizlenmesine müsaade vermeyelim…”

Geliniz, topraklarımıza ekilen fitne tohumlarının daha fazla filizlenmesine, zehirli sarmaşıklar misali ümmetin boynuna dolanmasına, can damarlarımızı kurutmasına müsaade vermeyelim! Birliğimize ve dirliğimize göz diken şer odaklarının kirli emellerine alet olmayalım. Bizi birbirimize düşürmeye çalışanların oyunlarını bozalım. Saflarımızı sık ve düzgün tutalım.Müslümanların birbirlerinin kanını akıtmalarını engelleyelim. Müslümanın Müslümana kanı ve ırzı haramdır.  

“KÜFRÜN KARŞISINDA TEK SES, HAİNİN KARŞISINDA TEK YÜREK, ZALİMİN KARŞISINDA TEK BİLEK OLALIM”  

Geliniz, Allah’ın ihtilaf etmekte olduklarımızı haber vereceği, uyuşmazlığa düştüğümüz hususları karara bağlayacağı o güne kadar birbirimizi yıpratmayı, zayıflatmayı bırakalım. Şia ve Sünne ortasındaki ihtilafı 14 asırdır çözemediğimize nazaran ve bundan sonra da çözemeyeceğimize nazaran, Sünnisiyle Şiisiyle ey İslam Uleması! Geliniz bu ihtilaftan çatışma üretmek yerine farklılıklarımızı olduğu üzere kabul edelim, bunu kanlı çatışmalara mazeret kılmayalım. Vahdet ve kardeşliğimizi pekiştirelim!
Geliniz, küfrün karşısında tek ses, hainin karşısında tek yürek, zalimin karşısında tek bilek olalım. Dostu düşmanı tanıyalım; akla karayı seçelim; emperyalistlerin değil, ümmetin yüzünü güldürelim. Müslüman varlığının hunharca yok edilmesine seyirci kalmayalım. Mukaddesatımızla alay edilmesine, onurumuzun zedelenmesine, haremimizin çiğnenmesine müsaade etmeyelim.  

İHTİLAFLARI GÜNDEME TAŞIMANIN FAYDASI YOK  

Geliniz, bir daha düşünelim: Hangi ayet, hangi hadis, hangi kanıt, hangi hüccet İslam ümmetinin birliğini bozmaya, günahsız Müslüman halka ateş açmaya, yuvalara acı salmaya müsaade ediyor? Bizler, Ümmetin sıkıntısına yeni sıkıntılar katmayalım. Global Siyonizm, gözlerini bize dikmiş duruyorken tarihin sayfalarındaki ihtilaflı mevzuları gündeme taşımanın ne faydası var? Hangi hesap, hangi proje, hangi plan bundan çıkar sağlıyor? Bu denli bombardımandan sonra kimin özgürlüğü, kimin onuru, kimin insanlığı yıkıntıların altında kalıyor?  

“ŞEHİTLERİN KANI SARIK VE CÜBBELERİMİZE SIÇRAMIŞKEN…”  

Türkiye Cumhuriyeti Diyanet İşleri Lideri olarak diyorum ki; Geliniz fitneyi savaştan beter görelim ve yeryüzünden fitnenin kalkması için elbirliği ile emek verelim. Bölgemizin yine barış yurdu olması için çatışmanın stratejisini değil, barışın kelamını yapalım, itimadın unsurlarını yazalım. Birlikte yaşamanın ahlakını oluşturarak, barışa dayalı bir hukuk inşa edelim.  

Alem-i İslam’ın gözü üzerimizdedir, Ümmet-i Muhammed’in kulağı bizdedir, mazlumların ve biçarelerin eli yakamızdadır! Şehitlerin kanı sarık ve cübbelerimize sıçramışken zulme sessiz kalırsak, şiddete, teröre “dur” diyemezsek bu en büyük vebal olarak defter-i a’malimize işlenecektir.  

“BU TOPLANTIYI BİR AHDE MİSAKA DÖNÜŞTÜRELİM”  

Geliniz bu güzide kentte, Tahran’da yapılan bu toplantıyı bir ahde ve misaka dönüştürelim. Buradan yapacağımız çağrıyı dünyanın dört bucağına ulaştıralım. Davetimizi kelamda bırakmayıp harekete dönüştürelim. Mezhebimizin ve ideolojimizin değil, İslam’ın tevhid anlayışının yayılmasını temel alalım. Ülkelerimizin içerde ve dışarda Müslümanların kanını akıtmayı içeren siyasi stratejilerine değil, dinimizin rahmet ve iyilik taşıyan üniversal bildirisine öncelik verelim.

“Ya Rabbi, sen kalplerimizi birleştir, saflarımızı sıkılaştır, mazlum ümmetleri necata erdir, Ümmeti İslam’ı tevhit üzere sabit kıl…”

Bir Cevap Yazın